
Miejsca kręcenia filmu La guerre est finie (1966)
- Udokumentowane miejsca
- 32
- Rok
- 1966
- Reżyseria
- Alain RESNAIS
- Miasta
- Paryż, Ivry-sur-Seine, Hendaye, Orly, Aubervilliers, Issy-les-Moulineaux, Urrugne, Le Perthus, Ciboure, Stockholm
Paryż 5e, Francja
Scena : W połowie filmu Diego (Yves Montand) przechodzi ulicą Clotilde w trakcie długiego spaceru po ulicach Dzielnicy Łacińskiej.
7 rue de l'Estrapade (Paryż 5)
Paryż 5e, Francja
Budynek wybudowany w 1725 roku, naprzeciwko tylnej części Lycée Henri-IV, które zajmuje parzyste numery od 2 do 14 na ulicy; rue Laromiguière dzieli go od numeru 9.
Scena : Przesłuchiwany na granicy przez policjanta, który pożycza mu numer 4, Diego (Yves Montand) prostuje: powinien mieszkać przy 7 rue de l'Estrapade, pod tym adresie, w którym nigdy nie był. Po trzykrotnym pomyleniu budynku w myślach w końcu dociera na miejsce, podnosi wzrok w stronę tabliczki z numerem i wchodzi do klatki schodowej.
Paryż 5e, Francja
Scena : W połowie filmu Diego szuka schronienia w holu tego budynku, na rogu rue de l'Estrapade, aby niepostrzeżenie obserwować pasażerów Peugeota.
Paryż 5e, Francja
Scena : Wychodząc z korytarza, w którym się ukrywał, Diego kontynuuje swoją drogę pieszo ulicą Blainville.
Paryż 5e, Francja
Scena : W swoim porzuconym kryjówce Diego przekracza Plac Contrescarpe, kontynuując spacer po dzielnicy.
Paryż 5e, Francja
Scena : Po odcinku w korytarzu rue Thouin, spacer Diega prowadzi także ulicą Cardinal-Lemoine.
2 place de la Contrescarpe (Paryż 5e)
Paryż 5e, Francja
Kawiarnia na rogu placu de la Contrescarpe, znana pod nazwą La Chope w czasach filmu, a dziś pod nazwą Delmas.
Scena : Na początku filmu Diego wyobraża sobie Nadine w postaci kilku młodych kobiet, z których jedna wchodzi do tej kawiarni, aby zadzwonić. Siedemdziesiąt minut później to on przychodzi, aby zadzwonić, i zauważa Nadine (Geneviève Bujold) w trakcie rozmowy z mężczyzną.
Paryż 5e, Francja
Scena : Diego opuszcza café de la Contrescarpe i śledzi Nadine oraz mężczyznę, z którym rozmawiała, skręcając w ulicę Mouffetard.
Paryż 5e, Francja
Scena : Obserwacja pary, która zaczęła się przy wyjściu z kawiarni de la Contrescarpe, przechodzi następnie przez ulicę Soufflot.
Paryż 5e, Francja
Café de la place Maubert, obecnie pod szyldem Village Ronsard.
Scena : Ta kawiarnia na Place Maubert jest częścią paryskich dekoracji filmu.
9 rue de l'Estrapade (Paris 5e)
Paryż 5e, Francja
Hôtel particulier zlecenie Lyonczyka Claude-Philippe Cusset i ukończona w 1785 roku, zbudowany w kształcie U wokół dziedzińca. W 1917 roku ulokowano tam drukarnię, a projektant reklamy Léo Dupin pracował tam od 1926 roku; po wojnie manufaktura kawy Brûlerie Saint-Jacques zajmowała ten budynek aż do lat 70., zanim został odrestaurowany i przekształcony w mieszkania studenckie w latach 80. Elewacje i dachy zostały wpisane na listę zabytków od 1977 roku.
Scena : Za każdym razem, gdy Diego wyobraża sobie budynek, w którym ma mieszkać, to ten widzi, z kutą stalową bramą i emblemą Brûlerie Saint-Jacques. W pociągu wyobraża sobie nawet młodą kobietę, która tam mieszka, wchodzącą, wychodzącą i schodzącą po schodach, zanim dotrze przed odpowiedni budynek, pod numerem 7.
11 plac Delambre (Paryż 14)
Paryż 14e, Francja
Scena : Sceny w domu Nadine Sallanches (Geneviève Bujold) rozgrywają się w tym budynku na placu Delambre.
Cité Pierre i Marie Curie (Ivry-sur-Seine)
Ivry-sur-Seine, Francja
Duży kompleks mieszkalny z końca lat 50. i początku lat 60.
Scena : Diego przychodzi szukać Juana, "budynek G, dziesiąte piętro, numer 107, u Madame Lopez" (Marie Mergey): ani Juan, ani ona już tam nie mieszkają, a Diego zastanawia się, czy nie chodziło o inne osiedle. Odkrywa to miejsce dwa razy, najpierw w myślach w pociągu wracającym do Paryża, a potem naprawdę po przyjeździe, przez jego budynki, sklepy i tereny zielone. W filmie osiedle ma być zlokalizowane w Aubervilliers.
14 quai de Béthune (Paryż 4.)
Paryż 4e, Francja
Scena : Centrum ciężkości filmu to mieszkanie Marianne (Ingrid Thulin), partnerki Diego. Przygotowuje książkę o tym, jak miasta mówią do swoich mieszkańców, podczas gdy Diego bez zainteresowania przegląda zdjęcia malowanych znaków i strzałek na ziemi. Pewnej nocy samochód wyrusza do Gare de Lyon, kawiarni przy avenue Daumesnil i kina przy rue de Lyon, zanim wróci na to miejsce.
Paryż 14e, Francja
Scena : Dowiadując się o śmierci Ramona, Diego wyobraża sobie jego pogrzeb: trumna przechodzi przez bramę cmentarza Montparnasse, a potem procesja gromadzi się przed grobem. Ten cmentarz przychodzi mu na myśl, ponieważ widział go krótko wcześniej, z mieszkania młodych aktywistów, które go nadplata, gdzie jeden z nich zauważył, że najwyraźniej nie lubi cmentarzy.
Paryż 5e, Francja
Budowla neoklasycystyczna zaprojektowana przez Jacques-Germain Soufflot, której powstanie datuje się na 1758 rok; Jean-Baptiste Rondelet i Maximilien Brébion brali udział w jej budowie. Początkowo kościół, stał się mauzoleum i jest uznawany za zabytek historyczny.
Scena : Panteon jest jedynym paryskim zabytkiem pokazywanym w filmie.
Paryż 4e, Francja
Scena : Most Sully jest jedynym mostem na Sekwanie, który pojawia się w filmie.
Paryż 19e, Francja
Porte des Lilas mieści "stację duchów" (Porte des Lilas–Cinéma), zlikwidowaną i zarezerwowaną na potrzeby filmów i reklam. Data powstania to 1921 i stanowi terminal linii.
Scena : Diego opowiada Nadine o śledzeniu towarzysza przez policjanta w metrze, od Maubert-Mutualité do Raspail z przesiadką na Odéon. Ujęcie, które to ilustruje, długi ruch kamery, w którym panoramy przechodzą od Diego do aktywisty, a potem do policjanta, faktycznie zostało nakręcone na stacji Porte des Lilas, która nie znajduje się na tej trasie.
Paryż 12e, Francja
Duża paryska stacja kolejowa (12) z zegarem i Train Bleu, końcowa stacja w kierunku południowo-wschodnim. Stacja kolejowa zbudowana w 1847 roku przez Marius Toudoire, to zabytek historyczny podlegający ochronie i rejestracji. Jest to druga stacja kolejowa w Paryżu pod względem ruchu, a także mieści stację podziemną obsługiwaną przez RER.
Scena : Podczas nocnej przejażdżki samochodem, która zaczyna się na quai de Béthune, pierwszym przystankiem jest Gare de Lyon.
Hendaye, Francja
Scena : Po przekroczeniu granicy w Béhobie kamera szczegółowo śledzi, z wnętrza samochodu, drogę, która prowadzi Diego (Yves Montand) do Hendaye, skąd musi wsiąść do pociągu do Paryża.
Paryż 5e, Francja
Centrum uniwersyteckie zbudowane około 1960 roku przy alei Georges-Bernanos w Port-Royal, znane również jako Centre Bullier; mieści siedzibę CROUS w Paryżu.
Scena : Film pokazuje także nowoczesność w sercu Paryża: ten ośrodek studencki Port-Royal, zbudowany około 1960 roku i nazywany przez źródło Centre Bullier, kontrastuje ze starymi budynkami Dzielnicy Łacińskiej.
Paryż 12e, Francja
Scena : Nocna przejażdżka samochodem zaczynająca się na nabrzeżu Béthune przechodzi obok kina przy Rue de Lyon, zanim wróci na Île Saint-Louis.
Paryż 12e, Francja
Scena : Podczas tej samej nocnej przejażdżki, pomiędzy Gare de Lyon a Rue de Lyon, samochód zatrzymuje się przed kawiarnią przy Avenue Daumesnil.
Paryż 14e, Francja
Scena : Kolejna nocna przejażdżka samochodem, trudniejsza do śledzenia w ciemności, prowadzi z Rue de l'Estrapade na Boulevard Edgar-Quinet.
Orly, Francja
Drugie lotnisko w Paryżu, otwarte na południe od stolicy w 1961 roku.
Scena : Ostatnia scena: Marianne (Ingrid Thulin) kupuje bilet do Barcelony na Orly, gdzie musi powiadomić Diego i Juana, aby wrócili do Paryża. Film kończy się na niej, która się spieszy w korytarzu terminalu, podczas gdy twarz Diego zanika w nakładce w drodze do Hiszpanii.
Ivry-sur-Seine, Francja
Ulica nosi od 1945 roku nazwisko Celestino Alfonso, hiszpańskiego republikańskiego kapitana, odpowiedzialnego za Młodzież Komunistyczną w Ivry, aresztowanego przez Niemców w 1944 roku.
Scena : Po powrocie głos narratora wymienia przedmieścia, w których mieszkają eksmitowani towarzysze Diego; lista jest ilustrowana dziewięcioma ujęciami jednej ulicy w Ivry, w tym siedmioma zbliżeniami plakatów na ścianie, z których jeden nawiązuje do stawiennictwa Justo Lopeza przed sądem wojskowym w Madrycie. Diego schodzi na dół, aby spotkać swoich komunistycznych towarzyszy.
Aubervilliers, Francja
Scena : Druga sceneria wyimaginowanego pogrzebu Ramona: mały cmentarz podmiejski, dominowany przez wieżowce socjalne. Diego widzi siebie rzucającego kwiat do grobu, a następnie jeden z krewnych rozwija hiszpańską flagę przed eksmitowanymi i wdową po Ramonie.
32 rue Ferdinand-Buisson (Issy-les-Moulineaux)
Issy-les-Moulineaux, Francja
Dom, który wznosi się nad cmentarzem w Issy-les-Moulineaux, zamkniętym w latach 1961–1972.
Scena : Po dowiedzeniu się o śmierci Ramona, swojego starego towarzysza, Diego wyobraża go sobie wciąż żywego w swoim ogrodzie, a następnie widzi, jak jego trumna wychodzi z domu, aby zostać załadowana do karawanu.
Urrugne, Francja
Most, który przekracza Bidassoa w Béhobie, na zachodnim krańcu granicy francusko-hiszpańskiej.
Scena : Otwarcie filmu: na międzynarodowym moście, który przecina Bidassoa, Diego (Yves Montand) czeka i podziwia Francję rozciągającą się przed nim, Hiszpanię za jego plecami, jedyny widok Hiszpanii w całym filmie. Jego kierowca wymienia, co by mu pokazał w Madrycie, a następnie samochód zbliża się do prawdziwego postoju celnego we Francji, gdzie podejrzliwy policjant próbuje go złapać na jego adres; znak wskazuje na Hendaye, Biarritz, Bayonne i Bordeaux.
Le Perthus, Francja
Posterunek graniczny na wschodnim końcu granicy francusko-hiszpańskiej, w pobliżu Perpignan, naprzeciwko Els Límits po hiszpańskiej stronie.
Scena : Na zakończeniu filmu Diego wraca do Hiszpanii z drugiej strony granicy: dwa znaki drogowe znajdują się obok tablic "Le Perthus" i "Le Perthus, granica 3 km," a celnik stempluje mu tam paszport. Montaż łączy to ujęcie z Marianną w Orly, do tego stopnia, że sprawia wrażenie, że to jej paszport.
Ciboure, Francja
Scena : Ostatni obraz wyimaginowanego pogrzebu Ramona: widziane z góry, pochód około czterdziestu nieznajomych podąża za mężczyzną niosącym hiszpańską flagę, a następnie kamera powoli unosi się i odkrywa morze za murem cmentarza. Ten cmentarz w Ciboure przywraca Diego do Kraju Basków, gdzie film się rozpoczął.
Studia Europa Films (1932–lata 2000)
Stockholm, Szwecja
Studia firmy Europa Film, założone w 1932 roku w starej fabryce w Mariehäll, w Bromma, na granicy z Sundbyberg; wszystkie budynki zostały zburzone w 2008 roku, aby zrobić miejsce na mieszkania.
Scena : Wnętrza mieszkania Marianne i mieszkania w dzielnicy Ivry były kręcone w dekoracjach zbudowanych w tym szwedzkim studiu.
Miejsca kręcenia filmów według miast
- Miejsca kręcenia filmów w mieście Paryż — 160 filmów
Kręcone w tych samych miejscach
- Ma femme s'appelle reviens (1982) — 3 wspólne miejsca
- Amelia (2001) — 2 wspólne miejsca
- Banzaï (1983) — 1 wspólne miejsce
- Niepoprawny (1975) — 1 wspólne miejsce
- Pechowiec (1981) — 1 wspólne miejsce
- 120, rue de la Gare (1946) — 1 wspólne miejsce