Miejsca kręcenia filmu La Vengeance du serpent à plumes (1984)

Francja

Rozległy teren narciarski połączony z Alpami (Savoie), jeden z największych na świecie, obejmujący między innymi Courchevel, Méribel i Val Thorens.

Scena : 5 min — Loulou Dupin (Coluche) "zarządza" wyciągiem narciarskim — i jego użytkownikami.

Roissy-en-France, Francja

Uroczystość inauguracji miała miejsce 8 marca 1974 roku. Lotnisko zajmuje 3257 hektarów i sześć gmin rozciągających się między Val-d'Oise, Seine-Saint-Denis a Seine-et-Marne. Terminal 1, zaprojektowany przez architekta Paula Andreu, to budynek okrągły otoczony przez siedem satelitów, nazywany „camembertem” i oznaczony jako dziedzictwo XX wieku.

Scena : 6 min — Laura przylatuje z Meksyku; to tutaj grupa agentów łapie Paco.

Paryż 12e, Francja

Duża paryska stacja kolejowa (12) z zegarem i Train Bleu, końcowa stacja w kierunku południowo-wschodnim. Stacja kolejowa zbudowana w 1847 roku przez Marius Toudoire, to zabytek historyczny podlegający ochronie i rejestracji. Jest to druga stacja kolejowa w Paryżu pod względem ruchu, a także mieści stację podziemną obsługiwaną przez RER.

Scena : 8 min — Loulou Dupin (Coluche) wraca do Paryża.

Paryż 4e, Francja

Ratusz Paryski, znajdujący się na placu Hôtel-de-Ville, w 4. dzielnicy.

Scena : 9 min — Wracając do stolicy, Loulou Dupin wsiada do taksówki prowadzonej przez Jackie.

Paryż 9e, Francja

Scena : 10 min — Jackie zostawia Loulou przed swoim domem; obaj przechodzą przez ganek budynku, w którym odziedziczył mieszkanie. Scena wraca w nocy, o 34 minuty i 14 sekund.

Paryż 19e, Francja

Zamknięta dla podróżnych w 1939 roku, ta stacja jest regularnie wynajmowana na potrzeby filmowe.

Scena : 17 min — Loulou Dupin unika atakowi ostrza podczas zejścia w kierunku nabrzeża.

Paryż 16e, Francja

Droga Bois de Boulogne, na zachodzie Paryża, w pobliżu pól polo.

Scena : 20 min — Ratoff i Norbert przechodzą przez ogrodzenie pola polo, zdeterminowani, aby zdobyć Alix Lefébure.

Paryż 8e, Francja

Scena : 32 min — W nocy Laura przymocowuje ładunek wybuchowy do drzwi Banku Lefébure.

Paryż 11e, Francja

Scena : 41 min — Loulou Dupin odwiedza Alvaro, który prowadzi karuzelę, i odjeżdża nieświadomie z Lucienem, małpą, w swoim taksówce.

Paryż 8e, Francja

Były luksusowy efemeryczny hotel dzielnicy Pola Elizejskie, ulica François-Ier, otwarty na początku lat 80.

Scena : 44 min — Luksusowy hotel, w którym zatrzymali się Loulou i Laura; Valérie zostawia Laurę tam (scena nocna).

Paryż 8e, Francja

Scena : 44 min — Valérie prowadzi Laurę na motocyklu ulicą.

Izamal, Meksyk

Wielki franciszkański klasztor z XVI wieku w Izamal, znany z ogromnego atrium z łukami, jednego z największych na świecie.

Scena : 1 godz. 5 min — Na nocą na piedestale pomnika odbywa się przyjęcie. Po około 25 minutach Loulou Dupin dostrzega Ratoffa, który pędzi do budynku — w tym atrium i ołtarz.

Izamal, Meksyk

Centralny plac Izamal, "żółte miasto" Jukatanu z ocre kolonialnymi budynkami.

Scena : 1 godz. 14 min — Konwój policyjny, flankowany przez dwa motocykle, przejeżdża przez aglomerację.

Chichén Itzá, Meksyk

Wielkie miasto Majów-Tolteków na Jukatanie, dominowane przez piramidę Kukulcána, wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Scena : Najwcześniejsze obrazy, o wschodzie słońca, przed napisami końcowymi: Paco i Laura sprawiają, że zbyt ciekawy fotograf znika. Sceneria wraca nocą, o 1:24.

Mexico, Meksyk

Wielkie studio filmowe w Meksyku, położone w Coyoacán, jedno z najważniejszych w Ameryce Łacińskiej. Założone w 1945 roku, jest również salą koncertową.

Scena : Niektóre wnętrza filmu zostały nakręcone w tych meksykańskich studio.

Meksyk

Ramiona Zatoki Meksykańskiej, które przylegają do wybrzeży Jukatanu, Campeche, Tabasco i Veracruz.

Scena : Ostatnia scena, z helikopterem Alouette III, rozgrywa się nad zatoką.

Épinay-sur-Seine, Francja

Studia Épinay to kompleks studiów filmowych położony w Épinay-sur-Seine, w Seine-Saint-Denis, i należy do najstarszych we Francji. Ich początki sięgają 1907 roku, kiedy to przemysłowiec Charles Jourjon założył firmę Éclair, która w latach 10. XX wieku stała się trzecią francuską firmą za Pathé i Gaumont. Samo studio zostało zaaranżowane w 1913 roku, a następnie zakupione przez Éclair w 1914 roku. Pod koniec lat 20-tych XX wieku niemiecka firma Tobis zainstalowała pod tym samym adresem jedno z pierwszych studiów dźwiękowych we Francji, wykorzystując proces Tobis-Klangfilm; te sąsiednie obiekty zostały wchłonięte przez Éclair w 1938 roku. Na terenie długo znajdowały się plany filmowe oraz ważne laboratoria rozwojowe i postprodukcyjne, a jej studia zostały przejęte przez grupę TSF w 2009 roku, zanim otwarcie pobliskiej Cité du cinéma ograniczyło ich działalność od 2012 roku.

Scena : Niektóre wnętrza filmu zostały nakręcone w tych studiach.